PsikoBlog

  Bırakmanın Gizemleri Gün 5  "Hey Gidi Binali" 30 Aralık 2022 Cuma Binali Yıldırım’ın hayatı önce canım ciğerim arkadaşım Canan’ı sonra onun bana anlatmasıyla da beni büyülemiştir. Her buluşmada kendisini anar, hayata tutunmanın da kendi şansını yaratmanın da böylesinden hayranlıkla bahseder, tekrar tekrar büyüleniriz. Öyle bir büyü ki en zor zamanlarımda binaliyi zihnimin ortasına çakar, ben de gülümser, geleceğe gülen gözlerle bakarım. Siz de araştırın bakın, görevlere gelmeler, fiyaskolar, görevlerden alınmalar, yerlerin diplerine girecekken küllerinden yeniden doğmalar, aynı yolları çocuğuyla tekrar yürümeler, gene doğmalar, gene doğmalar. Bir doğa harikası. Bir influencer, betondaki çatlaktan yeşeren bir bitkinin fotoğrafını, 'hayat bir yolunu bulur' diye her paylaştığında aklımda tek bir isim. Artık sizin de öyle. Umudun ismi: B.Y. Umut bakınız kimler için, hemen  konuşalım. Umut aynı binali gibi düştüğü yerden kalkabilenlerin işidir. Hareket olmadan ortaya çı...

  Bırakmanın Gizemleri Gün 4  "Bizi Üzülmek Kurtaracak" 29 Aralık 2022 Perşembe Kendimi sensizliğe Kendimi hissizliğe Duyduğum sessizliğe Şimdi karıştırıyorum   Kendimi sensizliğe Sensiz nefessizliğe Ve bu çaresizliğe Giderek alıştırıyorum. (Dolunay Obruk / Alıştırıyorum) ( https://youtu.be/BJixibEK9j0 )     Elim gitmiyor üzüntüyle ilgili yazmaya. Tinyletter’ı suçlayacaktım ‘’a aaa gitmemiş mi dünün mailleri’’ diye. Sadece hakkında yazmak bile zorken hissetmeye nasıl izin verelim. Buyrun nasılı posta kutunuza geldi işte.   Önce üzüntüyle ilgili bazı gerçekler: *Üzüntü, şefkatle eleledir. Üzülemeyen şefkat de duyamaz. Ancak yazık benim bu hallerime diyebilenler kendilerine ah canım benim diye yaklaşabilir, kendilerini dinlendirebilir, sarıp sarmalayabilir. Bu bir. **Üzüntü acımaktan farklıdır. Acımak için yargılamak yani birinin acınacak halde olduğunu düşünmek gerekir. Üzüntü ise dupdurudur, yargısızdır, yumuşacıktır.  Kendine has bir sıcaklığı bi...

  Bırakmanın Gizemleri Gün 3  "Boşlukları Doldurmayınız" 28 Aralık 2022 Çarşamba Bir ihtiyaçtan tutunduk, ne yaşanacaksa yaşandı, doyduk, bıraktık. O her neyse artık yok. Bunca zamandır edindiğim alışkanlıklarım yok. Onun varlığında kurduğum hayallerim yok. Onunlayken inandığım değerlerin bir kısmı da bırakışımla birlikte çürüdü. Ben nereden geliyordum, nereye gidiyordum, şimdi nereye gideceğim, mefhumum da yok. Belirdi mi ortada kocaman bir boşluk. Duygusu endişe.   Şimdi ne olacak? Yerine ne koyacağım? Ben hala aynı ben olarak mı kalacağım, yoksa ne kadar değişmem gerekecek? Bundan sonra kime güvenip neye inanacağım?   Hepsine bir bir cevap veriyorum:   Şimdi ne olacak? Ne olması gerekiyorsa o olacak.  Her bitişten sonra biraz üzüntü beklenir. Eliniz ayağınız bir süre kalkmayacak, canınız bir müddet bir şey yapmak istemeyecek. Bu haldeyken neler yapılacağını yarın konuşacağız, o nedenle burayı kısa tutuyorum. Kendinizi oturduğunuz yerden kaldırabilen...

  Bırakmanın Gizemleri Gün 2 "Antonio Banderas, çevir oğlum!" 27 Aralık 2022 Salı Ancak doyum olunca geri çekilebiliriz dedik mi, dedik. Ve fakat bu hep tatlı güzel şeyler için geçerli. En sevdiğim yemeği yedim, gençliğimi yaşadım, tatilden dönmeye karar verdim, hepsinde ihtiyacım olana doyarım, geri çekilirim ve geriye çoğunlukla memnuniyet kalır. Bazı geri çekilmeler ise nahoş deneyimlerdendir. Acıya, hep aç hep eli boş olmaya, korkuya, gerginliğe, durağanlığa, adını siz koyun neyse o, ona doyarak geri çekilmemiz icap eder. Bu güzelliklere doyup vedalaşmaktan çok daha zordur çünkü kimsenin güzel şeylerle bir alıp veremediği yoktur. (Bağımlıkları dışarıda bırakıyorum, kaldı ki oradaki geri çekilme de zevke doymakla değil, zevk olmadığında kişinin hissetmek durumunda kalacağı utanç ya da kaygı ile ilgilidir.) Daha ileri gitmeden şu videoyu bir izleyin. https://youtu.be/LOkHYD8T8_0 Acıyla, aç olmakla, üzülüp korkup utanıp yalnız kalmakla, gerilimle veya öfkeyle ise hepimizin y...

  Bırakmanın Gizemleri  Gün 1 "Tutunmak" 26 Aralık 2022 Pazartesi   "Geçmişin büyüsü geçmişte kalmasıdır." Oscar Wilde – Dorian Gray’in Portresi   Kitabı okudunuz mu ya da filmini izlediniz mi bilmiyorum. Nefistir. Ölümsüzlüğün lanetiyle, ölümün doğallığıyla ve güzelliğiyle yüzleştirir insanı. Bana da bırakabilmeyi deneyimleyebilmek için tutunmayı anlamak gerektiğini düşündürmüştü zamanında. Beş günlük bırakmanın gizemleri mektup serimize tutmayı, tutunmayı anlatarak başlamak istiyorum.   Madem ölümsüz olmak istemekten yola çıktık, o halde önce, zamanı, belirsizliği, ölümün kendisini ve hatta ölümden sonrasını kontrol etmeyi konuşalım.  Aklıma gelen kontrol yollarını bir çırpıda sayayım. Estetik müdahale ve operasyonlar, yaşını gizlemek ya da inkar etmek ya da o yaşta değilmiş gibi davranmak birer hayata çivi çakma niyeti gibi düşünülebilir. Orta yaş krizi mesela, gençliğiyle vedalaşamamak olabilir.  Hiç ölmeyecekmiş gibi hesapsız, endişesiz ...