Bırakmanın Gizemleri Gün 4 

"Bizi Üzülmek Kurtaracak"

29 Aralık 2022 Perşembe


Kendimi sensizliğe
Kendimi hissizliğe
Duyduğum sessizliğe
Şimdi karıştırıyorum
 
Kendimi sensizliğe
Sensiz nefessizliğe
Ve bu çaresizliğe
Giderek alıştırıyorum.
(Dolunay Obruk / Alıştırıyorum) (https://youtu.be/BJixibEK9j0)
 
 
Elim gitmiyor üzüntüyle ilgili yazmaya. Tinyletter’ı suçlayacaktım ‘’a aaa gitmemiş mi dünün mailleri’’ diye. Sadece hakkında yazmak bile zorken hissetmeye nasıl izin verelim. Buyrun nasılı posta kutunuza geldi işte.
 
Önce üzüntüyle ilgili bazı gerçekler:

*Üzüntü, şefkatle eleledir. Üzülemeyen şefkat de duyamaz. Ancak yazık benim bu hallerime diyebilenler kendilerine ah canım benim diye yaklaşabilir, kendilerini dinlendirebilir, sarıp sarmalayabilir. Bu bir.

**Üzüntü acımaktan farklıdır. Acımak için yargılamak yani birinin acınacak halde olduğunu düşünmek gerekir. Üzüntü ise dupdurudur, yargısızdır, yumuşacıktır.  Kendine has bir sıcaklığı bir rahatlığı vardır. Bunu ben musluktan akan sıcağa çok yakın suyun altında elleri uzun uzun bekletmeye benzetirim. Bu iki.

***Üzülmek değişmenin ilk şartıdır. Değişimin tek motivasyonu haline üzülmektir. Bu üç.

 
****Üzülebilmek mucizedir. Bunu da ben ekledim bu da dört : )
 
Gelelim üçüncü günde bıraktığımız yere. Tutunduk, kaybettik, endişeyle baş ettik, yargılamadan üzülmeyi becerirsek, kendimize karşı şefkatle yaklaşmak da değişim için enerji bulmak da işten olmayacak.
 
Üzülmenin çeşitleri de var tabi. Nasıl üzüldüğümüz süreci nasıl geçireceğimizi de sonuda uygun şekilde harekete geçip geçemeyeceğimizi de belirler.

Bakın bakalım bunlardan hangisini yapıyor gibisiniz:

Kendini suçlaya suçlaya üzülmek, 

bu ne talih bu ne şans diye kahrederek üzülmek, 

kendini yalnız çaresiz bırakarak üzülmek, 

üzülmüyormuş gibi yaparak üzülmek,


yani ‘kendini üzerek üzülmek’ 


ya da ‘sadece üzülmek’.  


Kendinizi üzerek üzülüyorsanız, bir formülü yok, kendinizi üzmeden yıpratmadan üzülmeyi deneye yanıla öğreneceksiniz. Bu gerçekleşince, kendinizi sessizliğe, çaresizliğe, bazen nefessizliğe ve hissizliğe karıştırmak da mümkün olacak. 

Sonra bunların içine içine kendinizi bırakacak, rahatlayacak ve en merkezde kendinizle buluşacaksınız. Tam orada zihniniz açılıp berraklaşacak. Ne olduğunu, neye ihtiyacınız olduğunu, ne yapacağınızı ve neyin elinizden gelmeyeceğini pırıl pırıl göreceksiniz. 

İçinizde yeniden bir kıpırtı başlayacak, enerjiniz yeniden şefkatle hareket edebilmek için yükselecek. Kendinizi, kendi yolunuza geri koyacaksınız.  Hareket enerjisi geri gelince umut da başlayacak. Hemen yarın sabah.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

  Bırakmanın Gizemleri  Gün 1 "Tutunmak" 26 Aralık 2022 Pazartesi   "Geçmişin büyüsü geçmişte kalmasıdır." Oscar Wilde – Dorian Gray’in Portresi   Kitabı okudunuz mu ya da filmini izlediniz mi bilmiyorum. Nefistir. Ölümsüzlüğün lanetiyle, ölümün doğallığıyla ve güzelliğiyle yüzleştirir insanı. Bana da bırakabilmeyi deneyimleyebilmek için tutunmayı anlamak gerektiğini düşündürmüştü zamanında. Beş günlük bırakmanın gizemleri mektup serimize tutmayı, tutunmayı anlatarak başlamak istiyorum.   Madem ölümsüz olmak istemekten yola çıktık, o halde önce, zamanı, belirsizliği, ölümün kendisini ve hatta ölümden sonrasını kontrol etmeyi konuşalım.  Aklıma gelen kontrol yollarını bir çırpıda sayayım. Estetik müdahale ve operasyonlar, yaşını gizlemek ya da inkar etmek ya da o yaşta değilmiş gibi davranmak birer hayata çivi çakma niyeti gibi düşünülebilir. Orta yaş krizi mesela, gençliğiyle vedalaşamamak olabilir.  Hiç ölmeyecekmiş gibi hesapsız, endişesiz ...
Read more

Hüsran ve Minik Kuş

2  . Gün – HÜSRAN VE MİNİK KUŞ Seni büyütenlerle bu dünyada varsın çocuk. Öyle ya da böyle senin bu hayatı öğrenmenden mesuller bu büyükler. Yemeyi içmeyi, yürümeyi, giyinmeyi, ilişkileri, kendini korumayı öğrensin, aç açıkta kalmasın, yol yordam bilsin dışlanmasın, canı çok yanmasın niyetiyle türlü çeşitli davranıyorlar. Türlü çeşitli diyorum çünkü her büyük de bu hayatı başka büyüklerin fikirlerinden ve onların büyükleri için önemli olan açılardan öğrendi. Senin büyüğün bu tonlarca öğrenmenin birkaç kilosunu belki kendine göre ayarladı uyarladı ve sonra elindekilerin hepsini sana hayatı öğretmek için kullanmaya koyuldu. Benim büyüklerimin hayat bilgileri benim o dönemki ihtiyaçlarıma karşı gelemezdi, gelmedi. Onlar için önemli öncelikli şeyler göçebe zeminlerden geldikleri için daha korumaya kollamaya, hayatta kalmaya, dışarıda değil içeride kalmaya yönelik şeyler oldu hep.  Benim neşeme, şarkıma, dansıma karşılık onların disiplin’i, başarı’sı, kabul görme’si. Belli bir or...
Read more

İlmek İlmek Koza

  3. Gün – İLMEK İLMEK KOZA Biraz geri sarıyorum: “Benim ihtiyacım-uyumsuz rehberlik-yalnız duygu” yeterince kez el ele verdiğinde başka bir fikir gelişmeye başlar içimizde. Kimininki görünmezim, kimininki duyulmazım, kimininki ben hiçbir yere ait değilim, kimininki başarısızım, kimininki beğenilmiyorum, kimininki sevilmiyorum, kim bilir sizinki ne. İşte bu ihtiyaca gidememenin hayal kırıklığı ve hüznüyle gelişmeye başlayan fikir artık bir yaşam amacına dönüşmeye hazırdır. Diyelim ki benimki hiçbir yere ait değilim. Buna inanacak kadar ait olmamayı deneyimlediğime göre, aidiyet hissine çok açım. O zaman başlarım bu açlığı doyurmak için çabalamaya. Ailemle olmuyor onu anlamışım, sırada arkadaşlarım. Onlar ne müzik dinliyorsa o müzik, hangi filim izleniyorsa o filim, ne giyiyorlarsa o kılık. Benim o müzikle filimle kıyafetle alakam olmadığı, müziğin filmin kılığın arkasındaki esas ajandam aralarında olmak olduğu için aslında ‘onlar gibi olmayışım’ sezilir. Ait olamam. Başka bir sen...
Read more