Uyandırma Servisi

 4.Gün – UYANDIRMA SERVİSİ

Her kahramanı maceraya çağıran bir ses vardır. Bu ses yeter artık, burama geldi gibi bir isyan, ne istediğimi bilmiyorum ama bunu istemediğim kesin gibi bir doygunluk, ölü gibiyim sanki nabzım yok benim ya gibi bir üzüntü ya da içim kıpır kıpır bir şeyler yapasım var gibi bir heyecan olabilir. Bunlar içsel çağrılardır. Bir de dışsal çağrılar olur. Biri gelir bütün düzeninizi bozar, hiç olmadık koşullarda ve hiç olmadık bir zamanda sizi kendine aşık eder ya da öyle bir sinirinizi bozar ki düşüncelerinizin ortasına yerleşir, kafanıza takılır, onu takip etmekten gıcık olmaktan, peşinden gitmekten kendinizi alıkoyamaz olursunuz. Belki kendinizi “ben nasıl böyle bir şey yaptım”, “hiç ben gibi değilim” dediğiniz bir şeyi yaparken bulursunuz. Her ne ise o işte sizi tatlı uykunuzdan uyandırmaya geldi.

Alarmı bir kere duydunuz, yaşadığınız şeyin neyin nesi olduğunu anlamlandırmaya çalışırken kendinizi de anlamaya mecbursunuz. Sırayla gidelim. Önce içsel ses gelsin. Ne demiştik, isyan üzüntü doygunluk heyecan geldi. Hemen üzerine bir arayış başlar. Okumalar kurslar Instagram uzman takipleri yogalar sporlar beslenmeler yani yeni öğrenmeler. Aha diyene kadar değişik öğrenmelere devam. Aha dediğiniz yerde size ne olduğunu ya da nereye gitmekte olduğunuzu buldunuz, tebrikler. Bu yavaş ve uzun bir yol.

Gelelim dışsal seslere. Burası biraz daha dalgalanmalı, savrulmalı, kendinden geçmeli: )  Diyelim ki girişteki gibi olmadık bir aşk kapıyı çaldı. Bu âşık olduğunuz kişiyle bugüne dek hiç deneyimlemediğiniz bir şeyi yaşama fırsatı bulmuş olabilirsiniz. O halde yıllardır bunu neden deneyimlemediğinizi anlamak durumundasınız. Bu aşk belki de yıllardır herkesle uyguladığınız bir örüntüye işaret ediyor o zaman ne olup da aynı yerde dönüp durduğunuzu bulmak zorundasınız. Biri çok mu sinirinizi bozuyor, ne oluyor da sizi bu kadar kolay gıdıklayabiliyor, bu kişi sizi nasıl davranmaya davet ediyor daveti kabul edip bu keşfe çıkmak boynunuzun borcu. Ansızın hiç olmadığınız biri gibi mi davrandınız, bakacaksınız, neyin peşindesiniz. Düşecek kalkacak, yıkılıp toparlanacaksınız ve cevapları pırıl pırıl karşınızda göreceksiniz.

Sonra üzülmeler ve affetmeler geliyor. İlk “bana kimler neler etmiş”ler gelecek. Anneler babalar eski eşler sevgililer kardeşler. Onlar öyle yapmasaydı ben böyle olmayacaktımlar olacak. Olana bitene üzülmek ya da onlara kızmak çok sürmeyecek onların gerekçelerini anlayacak ve bir kenara koyacaksınız. Hemen ardından en cafcaflı kısım başlayacak. Ben kendime neler etmişim, neler yapabilirmişim de yapmamışım, neler olabilirmişim de olmamışım… Bir kısmı için geçmişler olacak. Bunun içeride yarattığı ince sızı geçene kadar üzülünecek. Üzülürken bu kadarını yapabilişiniz, tarafınızdan kabul görecek. Geçmiş tastamam anlaşılacak, kutulanıp yerine konacak. İçiniz gelecek için yeniden kıpır kıpır sıcacık olacak.

Sahi gelecek demişken, siz kendini gerçekleştirme korkusu diye bir şey duydunuz mu hiç? Yarın duyacaksınız.


Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

  Bırakmanın Gizemleri  Gün 1 "Tutunmak" 26 Aralık 2022 Pazartesi   "Geçmişin büyüsü geçmişte kalmasıdır." Oscar Wilde – Dorian Gray’in Portresi   Kitabı okudunuz mu ya da filmini izlediniz mi bilmiyorum. Nefistir. Ölümsüzlüğün lanetiyle, ölümün doğallığıyla ve güzelliğiyle yüzleştirir insanı. Bana da bırakabilmeyi deneyimleyebilmek için tutunmayı anlamak gerektiğini düşündürmüştü zamanında. Beş günlük bırakmanın gizemleri mektup serimize tutmayı, tutunmayı anlatarak başlamak istiyorum.   Madem ölümsüz olmak istemekten yola çıktık, o halde önce, zamanı, belirsizliği, ölümün kendisini ve hatta ölümden sonrasını kontrol etmeyi konuşalım.  Aklıma gelen kontrol yollarını bir çırpıda sayayım. Estetik müdahale ve operasyonlar, yaşını gizlemek ya da inkar etmek ya da o yaşta değilmiş gibi davranmak birer hayata çivi çakma niyeti gibi düşünülebilir. Orta yaş krizi mesela, gençliğiyle vedalaşamamak olabilir.  Hiç ölmeyecekmiş gibi hesapsız, endişesiz ...
Read more

Hüsran ve Minik Kuş

2  . Gün – HÜSRAN VE MİNİK KUŞ Seni büyütenlerle bu dünyada varsın çocuk. Öyle ya da böyle senin bu hayatı öğrenmenden mesuller bu büyükler. Yemeyi içmeyi, yürümeyi, giyinmeyi, ilişkileri, kendini korumayı öğrensin, aç açıkta kalmasın, yol yordam bilsin dışlanmasın, canı çok yanmasın niyetiyle türlü çeşitli davranıyorlar. Türlü çeşitli diyorum çünkü her büyük de bu hayatı başka büyüklerin fikirlerinden ve onların büyükleri için önemli olan açılardan öğrendi. Senin büyüğün bu tonlarca öğrenmenin birkaç kilosunu belki kendine göre ayarladı uyarladı ve sonra elindekilerin hepsini sana hayatı öğretmek için kullanmaya koyuldu. Benim büyüklerimin hayat bilgileri benim o dönemki ihtiyaçlarıma karşı gelemezdi, gelmedi. Onlar için önemli öncelikli şeyler göçebe zeminlerden geldikleri için daha korumaya kollamaya, hayatta kalmaya, dışarıda değil içeride kalmaya yönelik şeyler oldu hep.  Benim neşeme, şarkıma, dansıma karşılık onların disiplin’i, başarı’sı, kabul görme’si. Belli bir or...
Read more

İlmek İlmek Koza

  3. Gün – İLMEK İLMEK KOZA Biraz geri sarıyorum: “Benim ihtiyacım-uyumsuz rehberlik-yalnız duygu” yeterince kez el ele verdiğinde başka bir fikir gelişmeye başlar içimizde. Kimininki görünmezim, kimininki duyulmazım, kimininki ben hiçbir yere ait değilim, kimininki başarısızım, kimininki beğenilmiyorum, kimininki sevilmiyorum, kim bilir sizinki ne. İşte bu ihtiyaca gidememenin hayal kırıklığı ve hüznüyle gelişmeye başlayan fikir artık bir yaşam amacına dönüşmeye hazırdır. Diyelim ki benimki hiçbir yere ait değilim. Buna inanacak kadar ait olmamayı deneyimlediğime göre, aidiyet hissine çok açım. O zaman başlarım bu açlığı doyurmak için çabalamaya. Ailemle olmuyor onu anlamışım, sırada arkadaşlarım. Onlar ne müzik dinliyorsa o müzik, hangi filim izleniyorsa o filim, ne giyiyorlarsa o kılık. Benim o müzikle filimle kıyafetle alakam olmadığı, müziğin filmin kılığın arkasındaki esas ajandam aralarında olmak olduğu için aslında ‘onlar gibi olmayışım’ sezilir. Ait olamam. Başka bir sen...
Read more